|
Max Liebermann
Wegbereider van de moderne kunst 21 april t/m 11 september 2011
MAX LIEBERMANN ![]() Strand van Noordwijk (detail), 1908 Hamburg, Körber-Stiftung Samenwerkingspartner Curatoren Directrice tentoonstelling Corporate Communications Audio Gids voor iPhone App Speciale BUGA-aanbieding Cultuur-Ticket-Special
De Kunst- und Ausstellungshalle der Bundesrepublik Deutschland in Bonn presenteert in
samenwerking met de Hamburger Kunsthalle een uitgebreid retrospectief over Max
Liebermann. Niet alleen met zijn artistiek oeuvre, maar ook door zijn cultuurpolitieke werkzaamheden heeft Max Liebermann (1847–1935) een vooraanstaande plaats verworven in de Duitse kunst- en
cultuurgeschiedenis. Hij wordt gezien als een van de toonaangevende wegbereiders van
de moderne Duitse schilderkunst. De onafhankelijke positie van Liebermann in de tijd
tussen het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw is ook voor de hedendaagse ontwikkeling van de schilderkunst nog bijzonder relevant. ![]() Zelfportret, 1910 Hamburg, Hamburger Kunsthalle © bpk ׀ Hamburger Kunsthalle ׀ Elke Walford Met een selectie van meer dan 100 werken, uit verschillende periodes legt deze
tentoonstelling nieuwe accenten op de perceptie van Liebermanns werk. Nadat, gedurende
de laatste twee decennia, de nadruk vooral is gelegd op de individuele, thematische
zwaartepunten van zijn creaties (plein-air, realisme, impressionisme, schilderijen met als
onderwerp tuinen), zal Liebermann in deze tentoonstelling worden gepresenteerd als
consequente voorstander van eigentijdse posities binnen de kunst tussen het einde van de
19e en begin 20e eeuw. De gebruikelijke classificatie van Liebermann als impressionist wordt
met de tentoonstelling net zo in vraag gesteld als het begrip realisme.
Met de gepresenteerde schilderijen en werken op papier wordt Liebermanns onconventionele thematisering van zijn onderwerpen en zijn stilistische ontwikkeling in 14 chronologisch opgebouwde afdelingen voorgesteld. De tentoonstelling omvat werken uit de vroege en-plein-air periode, schilderijen van de stille arbeid uit de jaren 70 en 80 van de 19e eeuw, schilderijen over de moderne vrijetijdsbesteding rond de eeuwwisseling en in opdracht gegeven portretten en zelfportretten uit de tijd van de Weimar Republiek. De tentoonstelling eindigt met het schitterende late werk; schilderijen met tuinen als onderwerp waarvan Max Liebermann tussen 1910 en 1933 meer dan 200 varianten creëerde. Als langjarige voorzitter van de „Berlijnse Secession“ en de Pruisische Academie was Liebermann een van de meest invloedrijke mecenas van de moderne kunst in Berlijn, tijdens het keizerrijk en de Weimar Republiek. De blijvende indruk die de oude Nederlandse meesters achterlieten, de aantrekkingskracht van de School van Barbizon en de voorliefde voor Franse impressionisten, die hij persoonlijk collecteerde, hebben ertoe bijgedragen dat Liebermann zowel stilistisch als thematisch een veelzijdig oeuvre heeft gecreëerd. Meer dan 50 collecties, publiek en privé zowel nationaal als internationaal werken mee aan deze tentoonstelling. Op het dakterras van de Bundeskunsthalle worden de drie belangrijkste elementen van de Liebermanns tuin aan de Wannsee – hagen, berkenpad en bloementuin – vrij gegroepeerd en met veel fantasie geciteerd. Ook de vluchtlijnen van de originele tuin kan men ervaren.
De tentoonstelling is verdeeld in 15 hoofdstukken:
|
||||||||||||||||||||||||||